پنج شنبه 25 مهر 1398
پایگاه اطلاع رسانی
ستاد اکرام استان سمنان

جایگاه اکرام ایتام در تعالیم اسلامی

جایگاه اکرام ایتام در تعالیم اسلامی

 کفالت و اکرام ایتام و افراد بی سرپرست همواره مورد تاکید و توجه خداوند متعال و ائمه معصومین بوده است .در قرآن کریم، این کلام گویای خداوند متعال است که اکرام یتیم موجب دوستی خداوند ،آسایش در دنیا و آخرت ،بازدارنده از کبر و غرور و دوری از محنت های مالی و... می گردد .

 افق نگاه قرآن تنها تأمین زندگی، امروز یتیم نیست باید کاری نمود تا آینده یتیم نیز در سایه معاضدت تامین شود . که باید خاطر نشان نمود که خداوند اول یتیم نواز هستی است او خود یتیمی را کفالت نموده و تا اوج پیامبری رسانده است .

 در قرآن مجید درباره ایتام آیات متعددی دیده می شود که در پاره ای از آیات ، بی اعتنایی به یتیمان را علامت کفر و نفاق می شمارد و می فرماید :

 

فرآن



«أَ رَأَیْتَ الَّذِی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ فَذلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ»[ ماعون / 1 و 2]

آیا دیدی آن را که دین و روز قیامت را دروغ می پندارد، پس او کسی است که یتیم را از خود می راند.

و در جای دیگر می فرماید:

«کَلاَّ بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ وَ لا تَحَاضُّونَ عَلی طَعامِ الْمِسْکِینِ»[ فجر / 17 و 18]

چنان نیست که شما خیال می کنید بلکه شما یتیمان را گرامی نمی دارید و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی کنید.

و می فرماید:

«وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَ بَنِی إِسْرائِیلَ لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللَّهَ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَ ذِی الْقُرْبى وَ الْیَتامى وَ الْمَساکِینِ ... .»[ بقره / 83]

(و به یاد آورید) زمانی را که از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم که جز خداوند یگانه را نپرستید و نسبت به پدر و مادر و نزدیکان و یتیمان و بینوایان نیکی کنید... .

می فرماید:

«لَیْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَکُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لکِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ الْکِتابِ وَ النَّبِیِّینَ وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبى وَ الْیَتامى وَ الْمَساکِینَ»[ بقره / 177]

نیکی (تنها) این نیست که به هنگام نماز صورت خود را به سوی مشرق و مغرب کنید بلکه نیکوکار کسی است که به خدا و روز رستاخیز و فرشتگان و کتاب آسمانی و پیامبران ایمان آورد و مال خود را با تمام علاقه ای که به آن دارد به خویشاوندان و یتیمان و از کارافتادگان و ... انفاق کند... .

(ولا تقربوا مال الیتیم الاّ بالتى هى احسن) به مال یتیم نزدیک مشوید جز به بهترین وجه. (انعام: 152)

(و آتو الیتامى اموالهم ولا تتبدّلوا الخبیث بالطیّب ولا تأکلوا اموالهم الى اموالکم انّه کان حوبا کبیرا)

 اموال یتیمان را پس از بلوغ به آنها بپردازید و مال خوب و مرغوب آنها را به مال زبون و نامرغوب خویش بدل مکنید و مال آنها را به ضمیمه مال خود مخورید که این گناهى بس بزرگ است. (نساء: 2)

(و ابتلوا الیتامى حتى اذا بلغوا النکاح فان آنستم منهم رشدا فادفعوا الیهم اموالهم...) یتیمان را بیازمائید که چون به حد بلوغ رسیدند و قابل ازدواج بودند و سفیه نبودند اموالشان را به آنها باز دهید و به ناحق مال آنها را مخورید و نیز از ترس اینکه مبادا بزرگ شوند در خوردن مال آنها شتاب مدارید. و ولىّ یتیم اگر خود متمول بود به کلى از مصرف مال یتیم خوددارى کند و اگر درویش بود مى تواند (در ازاء نگهدارى و نگهبانى) به اندازه متعارف از مال یتیم بخورد. و هنگامى که مالشان را مسترد مى دارید بر آن گواه بگیرید. (نساء: 6)
 

معرفی حامیان نمونه دفترچه مهمان دل نوشته ها پرداخت آنلاین